استطاعت از جائى است كه در آن است نه از بلد و وطنش . پس هرگاه مكلّف مثلًا براى تجارت يا غير آن به مدينه منوّره يا جدّه رفت و در آنجا داراى زاد و راحله يا قيمت آنها باشد كه بتواند با آن حج نمايد حج بر او واجب خواهد بود ، هرچند اگر در بلد خود مىبود مستطيع نمىشد . مسئله 21 : اگر مكلّف ملكى داشته باشد و به قيمت خودش فروش نرود و چنانچه بخواهد حج نمايد بايد به كمتر از قيمت بفروشد كه باعث ضرر كلى شود ، فروشش واجب نيست ، و اما اگر هزينه و مخارج حج بالا برود و مثلًا كرايه ماشين در سال استطاعت گرانتر از سال بعد باشد تأخير جايز نيست و بايد همان سال برود مگر اينكه باعث ضرر كلّى باشد كه به حدّ اجحاف برسد . مسئله 22 : داشتن هزينه بازگشت هنگامى معتبر است كه مكلّف قصد بازگشت به وطن خود را داشته باشد ، امّا اگر نخواسته باشد برگردد يا خواسته باشد در جاى ديگرى غير از وطن خود ساكن شود ، بايد داراى هزينه رفتن به آنجا باشد و دارا بودن هزينه بازگشت به وطن لازم نيست . بلى اگر جائى كه مىخواهد در آنجا بماند دور تر از وطنش